Historia

Na początku lat pięćdziesiątych sieć szkół na terenie miasta nie obejmowała wszystkich dzielnic, a stan techniczny istniejących placówek był niezadowalający. Wzrastająca stale liczba dzieci powodowała zagęszczenie w żyrardowskich szkołach. W projekcie inwencji na lata 1955 – 1960 przewidziano więc budowę 15- oddziałowej szkoły podstawowej numer 7 dla 600 uczniów zlokalizowanej w dzielnicy Podlesie przy ulicy Roosevelta, a jego oddanie zaplanowano na rok szkolny 1956/57. Plac pod budowę szkoły o powierzchni 1,26 ha, na którym mieściły się ogródki działkowe pracowników, przekazały Zakłady Lniarskie.

 

         Budynek oddano do użytku w sierpniu 1956 roku, choć prace wykończeniowe wciąż trwały.

Kierownikiem nowej placówki została pani Janina Piekarska. Pani kierownik wraz z zatrudnionymi nauczycielami oraz przy współpracy rodziców zajęła się organizacją szkoły i przygotowaniem sal lekcyjnych na przyjęcie uczniów.

         9 września 1956 roku, przy trwających pracach wykończeniowych nastąpiła inauguracja roku szkolnego 1956/57. Naukę rozpoczęło 542 uczniów w 15 oddziałach w klasach 1-7.

         9 czerwca 1963 roku szkole nadano imię ówczesnego bohatera Karola Świerczewskiego, a 9 maja 1970 roku szkoła otrzymała sztandar ufundowany przez Komitet Rodzicielski.

         Lata sześćdziesiąte w dziejach szkoły były okresem trudnym dla wszystkich, ale przyniosły wiele satysfakcji. Podniosły się wyniki nauczania, zmniejszyła się drugoroczność. Wzbogacała się baza i wyposażenie szkoły, urządzono boiska szkolne. Wprowadzono nowoczesne metody pracy z uczniami. Powstały liczne organizacje i koła zainteresowań, które stały się fundamentem prężnie działających grup  skupiających młodzież szkolną i rozsławiających szkołę nie tylko w środowisku lokalnym- ZHP, SKS, PCK, SKKT, LOP, SKO, TPD, chór szkolny. Rozwijała się samorządność uczniów.

         Trud nauczycieli i wysiłek uczniów oraz grona sojuszników szkoły spowodowały, że nowa placówka wzrastała w żyrardowskich krajobraz uzyskując dobre opinie wizytujących ją władz oświatowych. Uczniowie pod opieką swoich nauczycieli  licznie uczestniczyli w zawodach sportowych, olimpiadach, konkursach i angażowali się w pracę społeczną.

         Lata siedemdziesiąte to okres ogromniej wszechstronnej aktywności szkoły.

W 1971 roku otwarto „Izbę Pamięci Historii Najnowszej”, do której eksponaty zbierała młodzież, nauczyciele i rodzice. W tym samym roku harcerze otrzymali „harcówkę”, w której mogli organizować zbiórki i uroczystości harcerskie. W 1974 roku po raz pierwszy odbył się bal dla uczniów zwany 52-dniówką, który na stałe zagościł w tradycji szkoły.

         Nastąpiła prawdziwa eksplozja nagród, wyróżnień i dowodów uznania dla uczniów i nauczycieli naszej szkoły, o to niektóre z nich:

         Olimpijczycy:

Ø  1969/70 – uczennica Małgorzata Skarczewska uzyskała I miejsce w wojewódzkiej olimpiadzie matematyczniej

Ø  1972/73 – I miejsce Emil Bakuła i Krzysztof Godlewski

Ø  1977/78 – I miejsce – Grzegorz Iwanek

Ø  1978/79 - III miejsce- Ewa Borkowska

Ø  1979/80 – III miejsce – Beata Sadowska

Ø  1972 – odznaka Chorągwi Mazowieckiej dla drużyny harcerskiej

Ø  1974 – wyróżnienie dla Małgorzaty Skonecznej na Światowej Wystawie Twórczości Artystycznej Dzieci i Młodzieży w Brazylii

Ø  1974/75 – I miejsce za najlepiej urządzoną pracownie matematyczną

Ø  1974 – „Grand Prix” na Wojewódzkim Festiwalu Małych Form Artystycznych w Ciechanowie dla zespołu Dżamble

Ø  1975 – IV miejsce w kategorii szkół podstawowych w I konkursie chórów szkolnych

Ø  1975 – I miejsce na Ogólnopolskim Festiwalu Poezji w Płocku zespołu Dżamble

Ø  1975 – dyplom uznania dla Grona Pedagogicznego za działalność pedagogiczną

Ø  1976 – II miejsce w wojewódzkim festiwalu chórów szkolnych „Skierniewicki Maj”

Ø  1979 – wyróżnienie  w konkursie plastycznym w Paryżu – Robert Cwaliński

 

W latach osiemdziesiątych liczba uczniów oscylowała w granicach 1000.

Nauczyciele i wychowawcy starali się zapewnić swoim podopiecznym możliwość wszechstronnego rozwoju i różnorodnej działalności.

         Aktywni działały koła zainteresowań – artystyczne, turystyczne, fotograficzne, czytelnicze, techniczne, sportowe, koła przedmiotowe oraz organizacje młodzieżowe. Nie sposób wymienić wszystkich. Doskonale  funkcjonowała świetlica szkolne, biblioteka wzbogacała się o nowe pozycje, uzupełniano wyposażenie szkoły w pomoce dydaktyczne.. Działalność szkoły była widoczna w konkursach, zawodach sportowych, uroczystościach.

Zaowocowało to licznymi sukcesami uczniów i nauczycieli, m.in. 

 

Olimpijczycy (matematyka)

1980/81 – IV miejsce Jacek Olesiński

1982 – I miejsce Małgorzata Banasiak, II miejsce- Marek Bielecki

1982/83 – II miejsce Katarzyna Bogucka

1983/84 – I miejsce – Arkadiusz Będzich, II miejsce – Jeremi Nowecki

1987/88 – IV miejsce Monika Gozdek

 

1983 – „Brązowa Jodła” dla Harcerskiego Teatru Lalki i Aktora Stokrotki na festiwalu w Kielcach i wyróżnienie na harcerskich spektaklach Teatrów Lalkowych organizowanych przez Wydział Zagraniczny Kwatery Głównej ZHP

 

i wiele innych, których nikt nie liczył i skrupulatnie nie dokumentował przed „erą awansu zawodowego nauczycieli”

         W latach dziewięćdziesiątych szkoła została poddana wielu niezbędnym remontom, urządzona i wyposażono pracownie komputerową. Szkoła wzbogaciła się o nowe pomoce i sprzęt. Staraniem kolejnych dyrektorów i nauczycieli pomieszczenia szkolne nabierały nowego wyglądu. Nie było by to możliwe bez współpracy rodziców zawsze chętnych do pomocy szkole, darczyńców wspierających placówkę i władz oświatowych.

         Od r.szk.1991/92 nauczyciele otrzymywali coraz więcej autonomii w swojej pracy pedagogicznej. Uzyskali możliwość wyboru podręczników, programów oraz stosowania autorskich rozwiązań. Powstała klasa ekologiczna, teatralna. Wprowadzono innowacje na zajęciach wyrównawczych i szereg nowatorskich rozwiązań, których celem było wykształcenie aktywnego i myślącego człowieka.

         Jednocześnie kultywowano tradycje i obrzędowość „Siódemki” – akademie, apele, bale klas ósmych, zwane 61-dniówką, ślubowanie pierwszaków, dyskoteki, wspólne wędrowanie i rywalizacja sportowa.

         Uczniowie naszej szkoły licznie uczestniczyli w wielu konkursach, zawodach sportowych, brali aktywny udział w życiu społecznym. Zdobywając nagrody i wyróżnienia przyczyniając się tym samym do budowania wizerunku szkoły.

         Okres transformacji ustrojowej sprawił, że upadły mity niektórych bohaterów, a wiele uznawanych dotychczas autorytetów straciło na znaczeniu. Liczne instytucje, w tym także szkoły noszące imię niedzisiejszych bohaterów straciły swoich patronów. W takiej sytuacji znalazła się również nasza „Siódemka”, której patron stracił swój etos w demokratycznej Polsce. W 1992 roku decyzją Rady Pedagogicznej odwołano imię Karola Świerczewskiego.

 

         W roku szkolnym 1998/99 Samorząd Uczniowski Uczniowski wystąpił z inicjatywą wyboru nowego patrona proponując ponadczasowych kandydatów  -  A. Mickiewicza, H. Sienkiewicza. Z sylwetkami i twórczością naszych wieszczów uczniowie zapoznawali się w czasie kolejnego roku  w  toku różnorodnych działań zorganizowanych przez nauczycieli i rodziców.

         Wreszcie działania zainicjowane przez młodzież znalazły swój finał. Na podstawie głosowania uczniów, nauczycieli i rodziców wybrano nowego patrona Henryka Sienkiewicza. Zarząd Rady Miasta Żyrardowa na wniosek Rady Pedagogicznej w dn.29 kwietnia 1999r. podjął uchwałę o nadanie szkole imienia Noblisty z 1905 roku. Szkolne uroczystości nadania szkole imienia odbyły się w maju 1999r. Towarzyszyła jej oprawa artystyczna w wykonaniu uczniów.

        

17 grudnia 1999 roku Komitet Rodzicielski przekazał uczniom nowy sztandar. Poświęcenia sztandaru dokonał biskup Józef Zawitkowski w czasie przepięknej uroczystości, której honorowymi gośćmi byli: wnuczka pisarza Maria Sienkiewicz i aktor Krzysztof Kowalewski.

        

W roku szkolnym 1999/2000 wprowadzono 6-letnie szkoły podstawowe i 3-letnie gimnazja. Mury naszej szkoły opuściły klasy ósme i klasy szóste. Po raz pierwszy odbył się sprawdzian na zakończenie szkoły podstawowej, po raz ostatni uczniowie klas ósmych zatańczyli poloneza na tradycyjnym balu.

        

Każdy rok stawiał przed wszystkimi nowe wyzwania. Wypracowano Statut Szkoły, Wewnątrzszkolny System Oceniania, tworzono Szkolny Zestaw Programów Nauczania. Do tradycyjnych imprez szkolnych weszły Biegi Jesieni (po raz 7), Wszystkie Dzieci Nasze Są, Święto Szkoły, Olimpiada Jesienna dla klas młodszych, udział w Sprzątaniu Świata, konkursy szkolne: ortograficzny, pięknego czytania, matematyczny, historyczny. W tym roku po raz pierwszy została zorganizowana Wigilia dla przyjaciół i sojuszników szkoły. Uczniowie biorą udział i odnoszą sukcesy w konkursach na różnym szczeblu rozwijając swoje zdolności i zainteresowania. Poszerzają swoją wiedzę uczestnicząc w spotkaniach, koncertach, rajdach turystycznych, wyjeżdżają na Zielone Szkoły i wycieczki. Swoje drobne oszczędności przeznaczają na rzecz potrzebujących uczestnicząc w akcjach – Góra Grosza, Wielka Orkiestra Świątecznej Pomocy, organizując loterie, z których dochód przeznaczają na schroniska dla zwierząt.

Przystępują do działań zainicjowanych przez inne instytucje – Puzzle Europejskie, Czas dla Serca, Dzień bez papierosa. Dokonania i sukcesy uczniów są składową wspólnych wysiłków dzieci, ich rodziców i nauczycieli oraz tych którym wychowanie młodego pokolenia leży na sercu. Zaangażowanie i mozolna praca wszystkich tworzy dzisiejszy obraz szkoły.